Testy psychiczne dla bokserów wymagane są
dla wszystkich psów oraz suk urodzonych od stycznia 2003 roku.
Maksymalna liczba punktów: 15 pkt.
Minimalna liczba punktów zaliczająca testy: 10 pkt.
  Na teście oceniana jest:
  1. Odporność na strzał: odporny nieodporny
  2. Znajomość rękawa: tak nie
  3. Ostrość:
lękliwy-1, zupełna bierność-2, uwaga i czujność-3, chęć obrony i chwytu-4, aktywna obrona-5
4. Twardość:
tchórzliwy-1,niepewny-2,postawa agresywna-3, chęć ataku i chwyt-4,atak i chwyt-5
5. Usposobienie:
lękliwy-1,niepewny-2, mało zrównoważony-3, ufny-4, pewny spokojny-5
Test składa się z czterch części:
  1. Próba odporności psa na strzały i hałasy: Psy  chodzą z przewodnikiem na lużno trzymanej smyczy, jeden za drugim. Sędzia stoi w środku koła, kiedy zorientuje się, że psy są spokojne, oddaje  trzy strzały w odstępach kilkusekundowych. Podczas tego ćwiczenia, przewodnik chodzi z psem w okręgu, na lużno trzymanej smyczy. Na odgłos strzałów, pies powinien być spokjny i nie okazywać lęku. Nie może również chować się za przewodnika czy uciekać. Może jedynie zatrzymać się i zwrócić uwagę na odgłosy.
  2. Próba zachowania się psa w stosunku do ludzi i otoczenia:
    Sędzia podchodzi do trzymanego na smyczy psa i podobnie jak na ringu wystawowym dotyka głowy, grzbietu, zaglada w zęby. Sprawdzany pies nie powinien wykazywać lęku ani agresji. Następnie przewodnik przekazuje psa innej osobie a sam odchodzi na odległość 60 kroków i wchodzi do okregu, gdzie stoi kilka osób, oddalonych od siebie ok. 0,5 metra. Przywołuje psa do siebie. Pies powinien natychmiast przybiec najkrótszą drogą, czyli pomiędzy ludżmi tworzącymi koło. Pies, który ominie stojących ludzi, lub nie przybiegnie, nie zdaje próby.
  3. Próba czujności i obrony właściciela: Przewodnikl przywiązuje psa do przygotowanego palika na smyczy o długości ok. 2 metrów i staje przy psie , następnie pozorant trzyma w ręku pałkę i rękaw obronny, przechodzi spokojnie obok psa i zaczyna atakować przewodnika, wydając przy tym głośne krzyki. Zachowanie naszego psa powinno być odważne i pewne, powinno wykazywać obronę przewodnika i atak na pozoranta. W przypadku, kiedy pies w czasie próby ataku chowa się i przejawia widoczny strach, nie zalicza próby.
  4. Próba zagrożenia i samoobrony: Przewodnik przywiązuje psa na  dwumetrowej  smyczy do palika i pozostawia go samego na ok. 2 minuty.  Pozorant podchodzi do psa i mówiąc przyjaznym głosem usiłuje go pogłaskać. Mimo tego, pies powinien zachować czujność. Pies aktywny, który wykazuje czujność, pozorant może uderzyć  w niewrażliwą część ciała. Pies na ten atak, odpowiada swoim atakiem. Jeżeli w czasie próby zauważymy lękliwość i widoczną bojażń, przerywamy próbę.